درای وال نوعی دیوار است که در معنای فارسی به آن دیوار خشک گویند .زیرا که در ساخت این دیوار هیچگونه مصالح تر (مانند ملات ماسه سیمان و...)استفاده نمیشود .

این دیوار تشکیل شده است از یک سری ناودانی های عمودی و افقی که ابتدا ناودانی های افقی را در امتداد هم روی کف و سقف (توسط شاقول و یا تراز لیزر) توسط تفنگ گازی و میخ های فولادی پرچ می کنند و بعد ناودانی های عمودی را با فاصله40  الی 60 سانت(بستگی به کاربری دیوار ) درون ناودانی های افقی گذاشته و توسط پیچ های سرمته دار پیچ میکنند . به دلیل اتصالات مفصلی این دیوار مقاوم در برابر زلزله است .بعد از آن نوبت به پوشش میرسد که از صفحات گچی (گچ برگ) و یا سیمانی که معمولا ابعاد 5/1 در 120 در 240 میباشد را روی سازه های عمودی و افقی قرار داده و پیچ میکنند .

بدیهی است درون سازه دیوار سوراخهای تاسیاتی گنجانده شده است که قیل از پوشش میتوان تاسیسات را به راحتی از میان آنها رد کرد